بله....بعد از یک سال و اندی دوباره انگیزه ای هر چند کم برای نوشتن. آمد.

در این مدت روزهای بسیاری بر وفق مراد بود و بود و بود تا چند ساعتی در جلسه کنکور که بر وفق مراد نبود و دوباره بعد از کنکور چند ساعتی بر وفق مراد نبود بعد از فراموشی دوباره بر وفق مراد شد و شد تا امروز که خوشبختانه هم چنان بر وفق مراد است.و ما هم در خدمت اساتید و اشنایان و عزیران و همشهریان و هم میهنان و .... هستیم.

خلاصه در این مدت که تصمیم بر خراب کردن سد سازی سازمان سنجش گرفته بودم. برای مدتی وبلاگ و روزنامه و کتاب و فیلم و....کمی تا قسمتی نادیده گرفته شد.بالاخص وبلاگ.

اما وقتی دوره کنکور تمام شد دیگری انگیزه ای نبود که پستی نوشته شود و من بنویسم و بنویسم و بنویسم.بعد دوستی ِ آشنایی ِ عزیزی و نازنینی بیاید و بگوید ...."عزیزم وبلاگ قشنگی داری به من سر بزن"هر چند که آدمی از این روحیه دادن عزیزان احساس خرسندی و آرامش می کند اما شاید خدای ناکرده و زبانم لال و البته که ما در ایران و فضای فارسی از این دسته آدم ها نداریم اما ممکن است این شبهه پیش بیاید که اصلا توجهی به مطلب نوشته شده ام نداشته است و فقط عبارتی که من در آن عزیزش خطاب شده ام را کپی کرده است.حال در هر صورت به منظور رفع هر ونه شبهه بنده اعلام می داریم که :خودم می دونم که وبلاگم قشنگه ......

نتیجه اخلاقی :من دوباره آمدم تازه این باره می دونمم وبلاگ قشنگی دارم.